Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Η ακτινογραφία των γαλλικών εκλογών


Σε μια από τις πιο αμφίρροπες μάχες τείνουν να εξελιχθούν οι γαλλικές προεδρικές εκλογές της 23ης Απριλίου με το πολιτικό θερμόμετρο να έχει ανέβει κατακόρυφα, έπειτα και από τα πρόσφατα debate των πολιτικών αρχηγών.

Συνολικά έντεκα υποψήφιοι διεκδικούν την ψήφο των Γάλλων πολιτών εκ των οποίων οι πέντε είναι εκείνοι που συγκεντρώνουν και τις περισσότερες πιθανότητες για να περάσουν στον δεύτερο γύρο της 7ης Μαΐου, εάν και εφόσον στον πρώτο γύρο κάποιος από τους υποψήφιους Προέδρους δεν κερδίσει το 50% των ψήφων, κάτι που φαντάζει σχεδόν βέβαιο.

Σε μια Ευρώπη όπου το πολιτικό τοπίο παραμένει ακόμα θολό, ο γαλλικός λαός θα κληθεί να απαντήσει μέσω της κάλπης σε μια σειρά από υψίστης σημασίας ζητήματα που οξύνθηκαν κατά την περίοδο της κυβέρνησης Ολάντ. Τα σημαντικότερα απ’ αυτά είναι η ανεργία, το δίπολο «τρομοκρατία-ασφάλεια», το μεταναστευτικό και το δίλημμα «περισσότερη ή λιγότερη Ευρώπη». Οι δολοφονικές επιθέσεις στο θέατρο Μπατακλάν που συγκλόνισαν τον πλανήτη με τους εκατοντάδες νεκρούς τον Νοέμβριο του 2015, ήταν αυτές που γύρισαν την κλεψύδρα για την αντίστροφη μέτρηση των εθνικών εκλογών στη Γαλλία, σε μια εποχή όπου ολόκληρη η χώρα βρισκόταν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και ο στρατός είχε βγει στους δρόμους.

Ποιοι είναι όμως οι πέντε βασικοί υποψήφιοι Πρόεδροι που υπόσχονται να δώσουν λύσεις σ’ αυτά τα καυτά ζητήματα; Ας τους γνωρίσουμε.

Μπενουά Αμόν- Κόμμα Σοσιαλιστών (Parti Socialiste)



Τα ξένα μέσα τον αποκαλούν «Γάλλο Μπέρνι Σάντερς». Επίσης, έχει χαρακτηριστεί από πολλούς και ως «ο Γάλλος Τζέρεμι Κόρμπιν». Ο 49χρονος υποψήφιος, Μπενουά Αμόν, εκπροσωπεί την πιο αριστερή πτέρυγα του κόμματος των Σοσιαλιστών. Υπήρξε πρώην υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Ολάντ αλλά παραιτήθηκε λόγω διαφωνιών για τις πολιτικές λιτότητας που προωθούσε ο απερχόμενος Γάλλος Πρόεδρος. Τάσσεται κατά της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου Ε.Ε.-Καναδά (CETA), υποστηρίζει τη νομιμοποίηση της κάνναβης και της ευθανασίας και είναι υπέρμαχος μιας κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Στόχος του είναι η καθιέρωση ενός καθολικού εισοδήματος και το πρόγραμμά του θέτει ως προτεραιότητα τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Φρανσουά Φιγιόν- Οι Ρεπουμπλικάνοι (Les Républicains)


Χαρακτηρίζεται ως «η αρσενική Μάργκαρετ Θάτσερ» εξαιτίας της εμμονής του να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο. Παρά το γεγονός η δημοτικότητά του άρχισε να μειώνεται δραματικά λόγω των εις βάρος του αποκαλύψεων περί αργομισθίας της συζύγου του και των δύο παιδιών του, ο 63χρονος υποψήφιος του κεντροδεξιού κόμματος των Ρεπουμπλικάνων, Φρανσουά Φιγιόν, αρνήθηκε να παραιτηθεί. Διετέλεσε πρωθυπουργός επί κυβέρνησης Σαρκοζί την πενταετία 2007-2012. Στο πρόγραμμά του περιλαμβάνεται η δραστική μείωση του κράτους, η κατάργηση του φόρου μεγάλης περιουσίας και η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65 έτη ενώ για την αντιμετώπιση της ανεργίας, προτείνει ευέλικτες συμβάσεις εργασίας.

Μαρίν Λεπέν- Εθνικό Μέτωπο (Front National)


Μετά τη διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα σε εκείνη και τον πατέρα της, Ζαν-Μαρί Λεπέν, το Εθνικό Μέτωπο απέκτησε μεν μια πιο light μορφή αλλά δεν έπαψε να παραμένει ακροδεξιό. Η 48χρονη αρχηγός του FN, Μαρίν Λεπέν, ξεκίνησε την προεκλογική της εκστρατεία με ένα μανιφέστο κατά της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και του ευρώ, για το οποίο προτείνει και δημοψήφισμα. Τάσσεται κατά του Ισλάμ και υπέρ των αυστηρότερων ελέγχων στα εθνικά σύνορα και ασπάζεται τον οικονομικό εθνικισμό, δίνοντας προτεραιότητα στους Γάλλους έναντι των μεταναστών σε τομείς όπως η εργασία, η παιδεία και η υγεία. Ωστόσο και εκείνη εμπλέκεται σε σκάνδαλο, αυτό της αργομισθίας και κατάχρησης χρημάτων της Ε.Ε. καθώς δύο στενοί της συνεργάτες λάμβαναν κονδύλια για να ενισχύουν το κόμμα. Κατά πάσα πιθανότητα, θα περάσει με σχετική ευκολία στον δεύτερο γύρο.

Ζαν-Λυκ Μελανσόν- Ανυπότακτη Γαλλία (La France insoumise)


Από την αρχή της προεκλογικής καμπάνιας μέχρι σήμερα, είναι ο μοναδικός υποψήφιος που βάσει των δημοσκοπήσεων ενισχύεται περισσότερο απ’ όλους. Ο 65χρονος επικεφαλής της «Ανυπότακτης Γαλλίας», Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ο οποίος έχει μια πολύ στενή φιλική σχέση με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ανήκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μέχρι το 2008, όταν και το εγκατέλειψε. Στις προεδρικές εκλογές, έχει την στήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος και βασικός του στόχος είναι η επίτευξη μιας συμμαχίας των χωρών του Νότου κατά της λιτότητας. Στο πρόγραμμά του κυριαρχεί η κοινωνική και πράσινη πολιτική ενώ προωθεί λύσεις και για το πρόβλημα των αστέγων. Προτείνει την κατάργηση της εξαναγκασμένης μερικής απασχόλησης, την επαναδιαπραγμάτευση των ευρωπαϊκών συμφωνιών και ασκεί σκληρή κριτική στο ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τους αναλυτές, εντυπωσίασε τους πολίτες κάνοντας την πιο πειστική εμφάνιση στις πολιτικές τηλεμαχίες.

Εμανουέλ Μακρόν- Εμπρός! (En Marche!)


Εκτιμάται ότι θα είναι το αντίπαλον δέος της Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών και ίσως ο αυριανός Γάλλος Πρόεδρος. Ο 39χρονος κεντρώος υποψήφιος, Εμανουέλ Μακρόν, υπήρξε πρώην επενδυτής της τράπεζας Ρότσιλντ και πρώην υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση Ολάντ μέχρι το 2014. Έχοντας παραιτηθεί από το αξίωμά του, ίδρυσε τον Απρίλιο του 2016 το δικό του κόμμα “En Marche!”. Είναι υπέρμαχος της «Ενωμένης Ευρώπης», φιλελεύθερος στην οικονομία, προοδευτικός στα κοινωνικά ζητήματα και αρνείται να αυτοπροσδιοριστεί ως «αριστερός ή δεξιός». Μια από τις θέσεις του προγράμματός του, το οποίο χαρακτηρίστηκε «το πιο πειστικό», είναι να δωθούν κίνητρα στις επιχειρήσεις για σύναψη μακροχρόνιων συμβάσεων.

Σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση της γαλλικής εφημερίδας LeMonde, Εμανουέλ Μακρόν και Μαρίν Λεπέν εμφανίζουν ίσα ποσοστά με τον Ζαν-Λυκ Μελανσόν να έρχεται τρίτος αφήνοντας πίσω τον Φρανσουά Φιγιόν.


Η δημοσκόπηση της γαλλικής LeMonde

Για την ιστορία, οι υπόλοιποι έξι υποψήφιοι Πρόεδροι είναι:

·        Ο Νικολά Ντουπόν-Ενιάν, πρόεδρος του κόμματος “Debout la France”, που αυτοπροσδιορίζεται μεταξύ του Φιγιόν και της Λεπέν.

·        Ο Φιλίπ Πουτού, επικεφαλής του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA) με μαρξιστικές και αναρχικές καταβολές.

·        Ο Φρανσουά Ασελινό, πρόεδρος του UPR (Union Populaire Républicaine), που προέρχεται από την παραδοσιακή Δεξιά και υποστηρίζει την έξοδο από την Ε.Ε., το ευρώ και το ΝΑΤΟ.
·        Ο Ζαν Λασάλ, πρόεδρος του κεντρώου κόμματος “Resistons!” (Ας αντισταθούμε!), γνωστός για την 39ημερη απεργία πείνας λόγω μεταφοράς του εργοστασίου της Toyal από την πόλη Accous στα Πυρηναία όπου εκλέγεται σε άλλη πόλη, 65 χλμ μακριά.
·        Η Ναταλί Αρτό, επικεφαλής της «Εργατικής Πάλης» (Lutte Ouvrière) και αυτοαποκαλούμενη ως «η μόνη κομμουνίστρια υποψήφια Πρόεδρος».
·        Ο Ζακ Σεμινάντ, πρόεδρος του ακραίου κόμματος «Αλληλεγγύη και Πρόοδος» (Solidarity & Progress) που επίσης υποστηρίζει την έξοδο από την Ε.Ε., το ΝΑΤΟ και την επιστροφή στο γαλλικό φράγκο. Υπερασπίζεται ακόμη πολύ σοβαρά την δημιουργία αποικίας στη Σελήνη ώστε να εξερευνηθεί ο πλανήτης Άρης.


Πηγές: thepressproject.gr, lemonde.fr, theguardian.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου