Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Δουβλίνο ΙΙ και Ελλάδα: Αποθήκες ψυχών στα ανοικτά της Μεσογείου


Στην Ελλάδα της λιτότητας κα της συνεχούς ύφεσης, ακούγονται δύο φωνές αναφορικά με το ζήτημα του μεταναστευτικού-προσφυγικού. Η μια, έχοντας έναν ανθρωπιστικό τόνο στην έκφρασή της, τάσσεται υπέρ της πολιτικής ανοικτών συνόρων με νομιμοποίηση όλων - ή έστω των περισσότερων - μεταναστών στη χώρα και η άλλη, σαφέστατα ακραία και ξενοφοβική, τάσσεται υπέρ των κλειστών συνόρων με απέλαση όλων των μεταναστών και προσφύγων με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Επιθυμώντας να διερευνήσουμε τα αίτια για τα οποία φτάσαμε στο σημείο να κυριαρχούν δύο απόψεις που απέχουν παρασάγγας, θα ήταν ωφέλιμο σε ένα τόσο τεράστιο και λεπτό ζήτημα να ξεκινήσουμε έχοντας αποβάλει τις όποιες ιδεολογικές και πολιτικές μας πεποιθήσεις.

Αρχικά, η Ελλάδα που είναι η κατ’ εξοχήν χώρα υποδοχής όλων των κατατρεγμένων προσφύγων της Συρίας και των μεταναστών που έρχονται από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Δυτικής Ασίας, καλείται να διαχειριστεί μόνη της ένα κατ’ ουσίαν ευρωπαϊκό πρόβλημα. Οι υπόλοιπες χώρες εντός ή εκτός Ε.Ε. με προεξάρχουσες την Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Σλοβακία και αυτές των Βαλκανίων αδιαφορούν επιδεικτικά, εθελοτυφλούν και εφαρμόζουν ακροδεξιές πολιτικές κλειστών συνόρων με δημιουργία φραχτών, συρματοπλεγμάτων και τοποθέτηση αστυνομικών δυνάμεων. Είναι μια Ευρώπη-φρούριο, μια Ευρώπη-κάστρο, χτισμένη από ατσάλι και ποτισμένη με έντονο μίσος. Η χώρα μας αντικειμενικά από την άλλη, δεδομένης της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης, αδυνατεί να απορροφήσει τον μεγάλο όγκο μεταναστών και προσφύγων που έρχονται καθημερινά στα ελληνικά παράλια.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα έχει καταντήσει μια απέραντη αποθήκη ψυχών είναι ο Κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ». Το Δουβλίνο ΙΙ είναι ένα νομικό κείμενο της Ε.Ε. που προβλέπει πως όσοι μετανάστες εισέρχονται στη χώρα μας και κατόπιν μεταβαίνουν σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης για να αιτηθούν άσυλο, θα πρέπει να επιστρέφονται πίσω στην Ελλάδα. Επιπλέον, προβλέπει πως «εάν ο αιτών άσυλο διέβη παράνομα τα σύνορα ενός κράτους μέλους, αυτό το κράτος θα είναι υπεύθυνο να εξετάσει την αίτηση ασύλου» με την ευθύνη να παύει να υφίσταται μετά τους 12 μήνες και ακόμη πως «εάν ο αιτών άσυλο διέμεινε για διάστημα τουλάχιστον 5 μηνών σε πλείονα κράτη μέλη, υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου είναι το κράτος τελευταίας διανομής». Καταλαβαίνουμε από το περιεχόμενο της εν λόγω συνθήκης ότι παραβιάζεται ξεκάθαρα το δικαίωμα για ελεύθερη αίτηση ασύλου του κάθε εισερχόμενου μετανάστη και οι οδηγίες δεν συνάδουν με το Διεθνές Δίκαιο.

Παραδείγματος χάρη, εάν ένας μετανάστης από το Αφγανιστάν ταξιδέψει μέσω Τουρκίας, φτάσει στην Ελλάδα και από εκεί στη Γαλλία χωρίς έγγραφα, θα αναγκαστεί να επιστρέψει χωρίς τη θέλησή του πίσω στην Ελλάδα.

Σύμφωνα τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, από την 1η Ιανουαρίου του 2016 μέχρι σήμερα, το 47% των ανθρώπων που φτάνουν στα ελληνικά εδάφη προέρχονται από τη Συρία και τις αραβικές χώρες, το 24% είναι από το Αφγανιστάν, το 15% από το Ιράκ ενώ οι υπόλοιποι προέρχονται από το Ιράν, το Πακιστάν ή άλλες χώρες. Όσον αφορά τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, το 42% είναι άνδρες ενώ τα παιδιά ξεπερνούν τις γυναίκες με ποσοστό 37% έναντι 21% των γυναικών. Τον Δεκέμβριο του 2016, είχαμε αφίξεις από τη Μεσόγειο Θάλασσα περίπου 1.660 μεταναστών-προσφύγων. Η Ελλάδα με πληθυσμού περίπου 10 εκατομμυρίων και με ένα πλήρως διαλυμένο κοινωνικό κράτος φιλοξενεί στα περίφημα «hotspot» και σε σκηνές περισσότερους από 57.000 πρόσφυγες οι οποίοι ειδικότερα με το ψυχρό κλίμα του χειμώνα, θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο μέρα με τη μέρα.

Τα στατιστικά σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ

Οι κάτοικοι των νησιών μας από την άλλη έχουν δείξει και σε αυτή την περίπτωση δύο πρόσωπα. Το ένα είναι αλληλέγγυο, φιλόξενο και στέκεται δίπλα στον κάθε μετανάστη-πρόσφυγα και το άλλο, το ακριβώς αντίθετο. Βίαιο, απάνθρωπο και μισητό που διαδηλώνει κατά της «αλλοίωσης» του πολιτισμού μας, όταν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε τα του οίκου μας.

Ποια είναι η πρόταση; Με τον ισλαμικό εξτρεμισμό να ελλοχεύει και τις ευρωπαϊκές χώρες να αδιαφορούν, μια προτιμότερη λύση θα ήταν ίσως η έξοδος της Ελλάδας τόσο από την Ε.Ε. όσο και από τη Σένγκεν, αφού πάνε πακέτο, ούτως ώστε με αυτόν τον τρόπο να περάσει το πρόβλημα και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Για να μην γίνουμε ένα σύγχρονο Νταχάου, μια απέραντη αποθήκη ψυχών.

Πηγές: data.unhcr.org, rescue.org, eur-lex.europa.eu

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου